Werkgroep Exposities Hippolytuskerk

Terugblik op de zomerexpositie 2021

Ondanks het dit jaar weinig uitnodigende karakter van de Hippolytuskerk, met als blikvanger een werkplaatsachtige toegang en een toren in de steigers en daarnaast ook nog eens de slagschaduw van de coronapandemie hebben toch velen (in totaal hebben ruim 360 personen de tentoonstelling bezocht) de stap genomen om een voet over de drempel te zetten.
Voor velen om reden van de publiciteit rond de expositie van houtsculpturen maar voor veel anderen omdat nu eenmaal een open kerk nieuwsgierigheid opwekt. Bijna gebruikelijk was er belangstelling voor het toch wel beroemde Knipscheerorgel en ook voor het bespelen ervan. Ook gebruikelijk was de genealogische zoektocht naar verre verwanten waarvan de naam op de predikantenborden voorkomt. Dit jaar kwam het voor dat zeer verre familieleden zochten naar Pibo Ovitius; een eigenlijk typische naam waar je zonder navraag nauwelijks bij stilstaat. Steeds weer blijkt trouwens die magische aantrekkingskracht voor latere generaties van de predikantenborden. Verrassende zaken zijn dit voor een toezichthouder. Die maken het een middag in de kerk zitten soms interessant en leuk. Vaak, en dus ook nu weer, bezoek van mensen met een bouwkundige achtergrond. Geïnteresseerd in de bouwgeschiedenis van de kerk en soms uitgerust met veel kennis daarvan.

Uit het naburige dorpje Enigenburg bood iemand aan de haan van de toren gratis opnieuw te vergulden. Die toren is overigens bezit van de burgerlijke gemeente Hollands Kroon. Benieuwd of hiermee ooit iets wordt gedaan.

De zomeropenstelling is een mooie traditie geworden. Schijnbaar saaie en lege middagen kunnen ruimschoots gecompenseerd worden door leuke gesprekken.

Natuurlijk mag de hoofdpersoon van de openstelling niet vergeten worden.

De beeldhouwer Rein Veldboer uit Oosterland.

Zijn boeiende verzameling werken met als thema ‘Moeder en kind’ of ‘Geborgenheid’ werd als hartverwarmend ervaren. Zoals hij zelf zei, moeten zijn beelden ruimte krijgen en dat kregen ze hier nu ook. Met onder andere een uitdagende ophangconstructie werd een alleraardigst geheel tot stand gebracht.  Alles kwam zeer goed tot zijn recht en was bovendien zeer betaalbaar (uitspraak torenrestaurateur). Dit bleek later ook uit het feit dat enige beelden verkocht zijn. Bewonderende commentaren van collega’s. Over gebrek aan belangstelling had de kunstenaar verder zeker niet te klagen. Een uitgebreid artikel in het Noord Hollands Dagblad, een interview op radio Noord Holland en tot slot een film die nu over zijn passie wordt gemaakt.

Het was voor iedereen weer een goede zomer.

Henk Pruijsen Namens de Wex